Zapowiedź Zniszczenia Świata, Los Ozyrysa Po Zmartwychwstaniu – Księga wychodzenia za dnia, rozdział 175

Wprowadzenie:

Rozdział 175 Księgi Umarłych oferuje w swojej treści mit eschatologiczny w postaci dialogu między Bogami, który kończy się modlitwą zmarłego o dobry los pośmiertny na ziemi. Zgodnie z tezą G. Pinch [1], dialog między Ozyrysem i Atumem odbywa się bezpośrednio po ,,ożywieniu” Ozyrysa przez Izydę i Neftydę. Ozyrysowi przyznana jest egzystencja w całkowitym zaspokojeniu, w którym nie ma miejsca na żadne ludzkie potrzeby. Choć ublolewa on w tym dialogu nad swoim losem, Atum przyznaje, że żadnego z Bogów nie spotkał równy zaszczyt – Ozyrysowi bowiem zostało dane panowanie nad krainą zmarłych, Horusowi dano panowanie nad ziemią. Na koniec treści eschatologicznej Bóg Słońca zapowiada przywrócenie całej kreacji do Pierwotnych Wód (Nun), czego następstwem będzie powtórzenie całego procesu stwarzania. Zniszczenia unika Ozyrys, a wraz z nim zmarli, którzy się w nim odrodzili, unikając w ten sposób drugiej śmierci.

Główne wątki mitologiczne:

*Atum zapowiada koniec świata zmotywowany działaniami Dzieci Nut.

*Po ożywieniu Ozyrysa zostaju mu przyznany surowy żywot.

*Set zostaje uwiązany na Barce Ra.

*Atum po zniszczeniu całego stworzenia, zapowiada połączenie się z Ozyrysem i przyjęcie formy węża.

Tłumaczenie:

Objaśnienie do tłumaczenia:

() – wyjaśnienie kontekstu.

NN – pominięte imię osoby, może zostać zamienione własnym.

Zaklęcie dla uniknięcia drugiej śmierci – Roz. 175

,,O Tocie, czym jest to co zostało uskutecznione poprzez Dzieci Nut [2]? One uczyniły wojnę, one wzniosły tumult, one uczyniły zło, one stworzyły rebelię, one uczyniły zabójstwo, one stworzyły uwięzienie, one pomniejszyły to co było wielkie czyniąc je małym we wszystkim co ustanowiliśmy; ukaż wielkość, o Tocie! – tak rzecze Atum. Winien jesteś nie świadkować złoczynieniu, winien jesteś nie cierpieć z jego powodu! Ukróć ich lata, skróć ich miesiące, jako że one czyniły ukrytą szkodę wszystkiemu co stworzyłeś. Posiadam Twoją paletę, och Tocie, przynoszę Ci Twój kałamarz; nie ma mnie pośród tych, którzy czynili ukrytą szkodę i szkody nie sprawi mi nikt.

Tako mówi NN (Ozyrys): O Atumie, dlaczego to przybywam ku pustyni, która nie ma wody, ni powietrza a która jest głęboka, ciemna i niezgłębiona?

Atum: Żyj w niej w zadowoleniu!

NN (Ozyrys): Ależ nie ma w niej uprawiania miłości!

Atum: Podarowałem ducha zamiast wody, powietrza i uprawiania miłości, spełnienie zastąpiło chleb i piwo- tako mówi Atum. Nie smuć się, jako że nie wystawię cię już na cierpienie.

NN (Ozyrys): Ale każdy Bóg zajął swe miejsce na Barce Milionów Lat!

Atum: Twój tron teraz należy do syna twego Horusa- takoż mówi Atum- i On odprawi Starszyznę, On będzie władał z twego tronu, On odziedziczy tron, który jest na Wyspie Płomieni [3].

NN (Ozyrys): Nakaż bym mógł zobaczyć mu równego, jako że twarz moja ujrzy twarz Pana Wszystkiego. Jaki będzie czas trwania mego życia?- tak on rzekł.

Atum: Winien jesteś żyć przez miliony milionów lat, długość życia milionów lat. Ja odprawię Starszyznę i unicestwię to co stworzyłem; ziemia winna powrócić do Pierwotnych Wód, do burzliwego wylewu, tak jak w jej stanie pierwotnym. Ja natomiast pozostanę przy Ozyrysie. Uczynię sobie inną formę, węża mianowicie, bez wiedzy ludzkości i poza wzrokiem Bogów. Jak dobre jest to co uczyniłem dla Ozyrysa, lepsze jest to nawet niż to co uczyniłem dla wszystkich innych Bogów! Podarowałem mu pustynię a syn jego Horus jest spadkobiercą jego tronu, który jest na Wyspie Płomieni. Uczyniłem to co odnosi się do jego miejsca na Barce Milionów Lat, Horus utwierdzony jest na swoim tronie by mógł On wprowadzić swoje ustanowienia.

NN (Ozyrys): Ale dusza Seta powędruje dalej niźli wszyscy inni Bogowie.

Atum: Sprawiłem by Jego dusza, która jest na barce była skrępowana, by ciało tego Boga było w strachu.

NN: Och ojcze mój Ozyrysie, zrób dla mnie to co ojciec Twój Ra dla Ciebie zrobił. Bym mógł być długowieczny na ziemi, by tron mój był dobrze ugruntowany, by mój potomek był w dobrym zdrowiu, by mój grób był długotrwały i by wszyscy ci moi słudzy byli na ziemi; spraw by moi wrogowie zostali na wpół przecięci, niechaj skorpion będzie na ich kościach, jako że jam jest Twój syn. Och mój ojcze Ra; uczyń to dla dobra mego życia, dobrobytu i zdrowia, jako że Horus jest trwale ustanowiony na swym tronie, i spraw bym w ciągu życia osiągnął stan błogosławieństwa.”

Przypisy:

[1] Geraldine Pinch, Handbook of Egyptian Mythology, Oxford (2002)

[2] Najpewniej chodzi o Bogów Wielkiej Piątki: Ozyrysa, Horusa, Seta, Izydę i Neftydę.

[3] Wyspa Ognia to miejsce w Zaświatach o podwójnej naturze; w którym Błogosławione Duchy uzyskują odświeżenie, a grzesznicy uzyskują swoją karę lub zniszczenie.

Źródło tłumaczenia:

Dr. Ogden Goelet et al., The Egyptian book of the dead, the book of going forth by day, red. James Wasserman, San Francisco (2015)