Złoty Wiek – Propylon świątyni Khonsu w Karnaku

Wprowadzenie:

Egipcjanie przed okresem greckim nie opisywali w żaden sposób w swoich tekstach czasu mitycznego kiedy Bogowie i ludzie koegzystowali na ziemi. Tę ciszę przełamała dopiero świątynia Khonsu za czasów Ptolemeusza III. Krótko charakteryzuje ten okres sprzed wydarzeń znanych nam z Księgi Krowy Niebiańskiej jako idyliczny, w którym niczego nie brakowało, a cierpienie nie było ludziom znane. Uprzedni Bogowie to najpewniej Ósemka Bogów hermopolitańskich.

Tłumaczenie:

,,Uprzedni Bogowie stworzyli Boga Horyzontu. To co dobre zostało stworzone w ich czasie. Maat zstąpiła z nieba w ich czasie. Złączyła się z tymi, którzy byli na ziemi. Ziemia była obfita, brzuchy były pełne. Dwie Ziemie nie znały głodu. Ściany się nie kruszyły a cierń nie kłuł w czasie uprzednich Bogów.”

Źródło tłumaczenia:

F. Dunand & C. Zivie-Coche, Gods and Men in Egypt, Ithaca (2004)